Τελευταία νέα
HomeΣτήλεςΆρθραΒιώσιμη ανάπτυξη, slow travel και ψηφιακή αναβάθμιση οι προκλήσεις για τον ελληνικό τουρισμό
'Αρθρα

Βιώσιμη ανάπτυξη, slow travel και ψηφιακή αναβάθμιση οι προκλήσεις για τον ελληνικό τουρισμό

beach

Ο ελληνικός τουρισμός, παρόλο που έχει μακρά ιστορία, έρχεται αντιμέτωπος με εποχικότητα, εστίαση στο “Sea Sun and Sand”, έλλειψη ψηφιακής αναβάθμισης και δυσκολία υιοθέτησης βιώσιμων πρακτικών από μικρές επιχειρήσεις.

Η βιώσιμη ανάπτυξη, η χρόνια τοποθέτηση του τουριστικού προϊόντος της Ελλάδας ως Sea Sun and Sand στα εγχώρια και διεθνή «ράφια» των αγορών και η εμμονή των καταναλωτών με αυτή, οι προσπάθειες για επιμήκυνση της τουριστικής σεζόν και το trend του slow travel μετατρέπουν την ήδη στημένη αγορά (με τα όσα προβλήματα σε απασχολούμενο προσωπικό) σε κίνηση slow motion.

Η Ελλάδα εξαιτίας της μοναδικής νησιωτικής της ανάπτυξης σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τα 170 κατοικημένα νησιά της – σε σύνολο 6.000 νησιών και νησίδων- απέκτησε τουριστική φήμη ήδη από τις αρχές του 1970, με τα νησιά όπως η Μύκονος σε jet setters και η Ρόδος σε ανάπτυξη, να πρωτοστατούν. Έκτοτε, υπήρξε ραγδαίο και ολοένα αυξανόμενο το αποτύπωμα του τουριστικού φαινομένου στο ΑΕΠ της χώρας μας, ήτοι 13% του άμεσου ΑΕΠ από τον εγχώριο τουρισμό για το 2023, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ. H ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα συντελέστηκε σε 2 άξονες: 1. σε επίπεδο επιχειρήσεων ξενοδοχειακών μονάδων και 2. λοιπών ενοικιαζόμενων καταλυμάτων, με τη συνδρομή των προγραμμάτων LEADER, ως ενίσχυση του εισοδήματός του αγροτικού πληθυσμού.

Μέσα Ιουνίου και στην παράκτια και νησιωτική Β. Ελλάδα επικρατεί μία χαλαρή αύρα διάθεσης τύπου ‘τουριστικής’ και ενώ ήδη είμαστε όλοι οι τουριστικά ενδιαφερόμενοι στημένοι, ακόμη και οι πιο χαλαροί, και ο πρώτος καύσωνας καλά κρατεί, περιμένουμε να «σερβίρουμε» (εξυπηρετήσουμε) τον πελάτη – φιλοξενούμενο. Τα γκρουπάκια από τα τουριστικά πρακτορεία ‘αλλάζουν’ τους χαμηλό – συνταξιούχους των Βαλκανίων ανά 10 μέρες και κάποια ζευγάρια μέσω booking κάνουν εμφανίσεις εκτάκτως, για να απολαύσουν τη δροσερή θάλασσα και να αποκτήσουν το περιβόητο μαύρισμα της μεσογείου, σε προσιτή πάντοτε τιμή.

Καθότι καλοκαίρι, ο Ιούνιος προσφέρει διακοπές σε ‘μεσαίες τιμές’, γιατί χαμηλές διατίθενται έως το Μάιο από όσους έχουν ήδη ανοίξει. Και κοιτιόμαστε στα μάτια, εμείς του χώρου: -μα, αφού, δηλ. τι έγινε πάλι… Φταίνε οι εκλογές, φταίνε οι πανελλήνιες, φταίνε τα σχολεία ή μπορεί και το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος που πέφτει αργά φέτος. Ναι, αλλά όλα αυτά μόνο για τον εγχώριο τουρισμό, με τους αλλοδαπούς τι γίνεται; Φυσικά, ακολουθεί φέτος ένας Ιούλιος και ένας Αύγουστος που προβλέπεται να ξεπεράσει ίσως και τα περσινά στοιχεία ή και όχι, γιατί ήδη έχει μεσολαβήσει το bankrupt του FTI. Εξάλλου, η ευαλωτότητα αλλά και η ανθεκτικότητα του τουρισμού έχει διαπιστωθεί επανειλημμένα και θα πρέπει να είχαμε ήδη μάθει να τις διαχειριζόμαστε μιας και η ψηφιακή αναβάθμιση μας «καλεί» καιρό τώρα. Μπορεί βέβαια, να φταίει και η μεγάλη ανάπτυξη του (Αμερικάνικου) Airbnb… Αλλά από την άλλη είναι και η ακρίβεια, είναι και ο πόλεμος.

Και επανέρχομαι στο trend slow travel που προτρέπει ‘να περάσετε περισσότερο χρόνο σε έναν προορισμό για να βυθιστείτε πλήρως στην ομορφιά και τη μοναδικότητα της γης και των ανθρώπων της’. Εν ολίγοις, το να ταξιδεύεις αργά σημαίνει να μένεις για περισσότερο χρόνο σε ένα μέρος, όπως φυσικά και το slow living δηλ. μην βιάζεσαι, ζήσε και απόλαυσε το χρόνο σου στον τόπο που βρίσκεσαι, με τους ανθρώπους που περιστοιχίζεσαι.  Ακόμη πιο απλά, αντί να κάνεις τσάρκα στα νησιά του Αιγαίου δηλ. Island Hopping, βρες το τόπο που θες να γνωρίσεις σε βάθος, όπου και θα ανανεωθείς σωματικά και ψυχικά με την επαφή σου με το περιβάλλον και τη γνωριμία σου με τους κατοίκους και έτσι μαθαίνεις να κινείσαι πιο βιώσιμα ως ταξιδιώτης. Και για την ιστορία, ο πατέρας όλων των slow κινημάτων είναι ο Carlo Petrini, γνωστός για το Διεθνές κίνημα Slow Food του 1989.

Από την πλευρά των επιχειρήσεων και των υποδομών οι πολιτικές ‘χαράζονται’ και δείχνουν την πράσινη μετάβαση, μένει όμως το πιο δύσκολο κομμάτι, αυτό της υλοποίησης. Τα εργαλεία και επιδοτήσεις προσφέρονται σε μικρομεσαίες – και από εκεί και πάνω επιχειρήσεις- για να ενταχθούν στο sustainability. Οι υπόλοιπες, μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα εκτός αν διαθέσουν ιδία και μόνο κεφάλαια και είναι προσκολλημένοι στο όραμα της μικρής οικογενειακής επιχείρησης που καλείται να είναι βιώσιμη δηλ. από το operation έως και το ‘βιώσιμο κέρδος’ συμπεριλαμβάνοντας και την προσφορά στην τοπική κοινωνία. Και εδώ έχουμε το παράδοξο της βιωσιμότητας:  προωθεί στον ταξιδιώτη τον οικοτουρισμό, τα μικρά καταλύματα και τις τοπικές επιχειρήσεις και την ίδια στιγμή αφήνει απέξω αυτές τις παραδοσιακά οικογενειακές επιχειρήσεις που χαρακτηρίζουν την Ελληνική επικράτεια.

Επομένως, συνεχίζουμε να μιλάμε για 90 μέρες τουριστικής σεζόν, εδώ στα Βόρεια, όπου οι 60 θα δουλέψουν στο ζενίθ – κάποιοι το λένε υπερτουρισμό… δεν θα εκφέρω γνώμη επί τούτου, γιατί έχετε δει την προσφορά των κλινών, ανά περιοχή;  Kάντε λοιπόν το σταυρό σας να πάνε όλα κατ’ ευχήν και καλό καλοκαίρι!

Γιώτα Μοσχοπουλίδου
Επιστημονική Συντάκτρια - TravelDailyNews Greece & Cyprus

Η Γιώτα Μοσχοπουλίδου είναι πτυχιούχος Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων και Απόφοιτη Μεταπτυχιακού ΔΠΜΣ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με επιστημονική κατεύθυνση “Τουρισμός και Περιφερειακή Ανάπτυξη”.

Δραστηριοποιείται ως Επιστημονική Σύμβουλος Τουριστικής Ανάπτυξης, με πολυετή εμπειρία στο φάσμα του τουριστικού γίγνεσθαι και εξειδίκευση στο Τουριστικό Μάρκετινγκ και την Περιφερειακή Ανάπτυξη.

Ως επιστημονική συντάκτρια του TravelDailyNews αρθρογραφεί πάνω σε θέματα Ανάπτυξης/Βιωσιμότητας/Καινοτομίας- Τεχνολογίας/Εναλλακτικών Μορφών και Πολιτισμού. Είναι υπεύθυνη για τις βιβλιοπαρουσιάσεις του επιστημονικού κλάδου του τουρισμού.

Ετικέτες
17/07/2024
16/07/2024
15/07/2024
12/07/2024
11/07/2024
10/07/2024